Köklü, kök sözcüğüne -lü ekinin getirilmesiyle oluşmuş bir sıfattır. Kök, Ana Türkçe *kök'ten gelir ve bitkinin toprağa tutunan bölümünü, mecazen de bir şeyin kaynağını anlatır. Vikisözlük köklü için üç anlam verir: kökü olan; yerleşmiş, kalıcı, esaslı; soyu belli, iyi tanınan, soylu. TDK'nin açıklaması da görgülü ve soylu olmanın yanında güçlü ve varlıklı anlamlarını içerir; iki kaynak soyluluk anlamında buluşur.
Bir sıfattan doğrudan ad yapıldığı için Köklü, günlük konuşmada “köklü bir aile”, “köklü bir gelenek” gibi kullanımlarıyla hemen tanınır. İki hecede okunur (Kök-lü) ve ince yuvarlak ünlülerle kuruludur; ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Köklü'ye, Köklü'nün. Benzer isimler arasındaki Güçlü ve Öklü aynı -lü ekiyle kurulmuş adlardır; Körklü ise ses bakımından en yakın olanıdır.