Gerçek adının kökü, yemin anlamına da gelen eski bir Türkçe sözcüğe uzanır; Nişanyan Adlar adı kısaca “sahici” diye karşılar. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük Orta Türkçede yalnız Kıpçak ve Oğuz lehçelerinde görülen kirtücek “doğru, inanılır, güvenilir” biçiminden gelir; bu da Eski Türkçe kirtü “gerçeklik, doğruluk; yemin, ant” sözcüğüne bir ek getirilerek türetilmiştir. Sultan Veled'in 1320'den önce yazılmış Divan'ında girtü dirlik, yani “gerçek yaşam” söyleyişi geçer.
Bu eski anlam, sözcüğün başlangıçta güvenilirlik fikrine bağlı olduğunu gösterir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı “dürüst ve doğru; asıl, başlıca” diye açıklar. Benzer isimler arasındaki Göcek, Beyrek ve Yeğrek gibi -ek ile biten iki heceli adlardandır.