Fecir, Arapça fecr sözcüğünden gelir ve “tan vakti, şafak” anlamına gelir; özgün yazımı فجر biçimindedir. Nişanyan Adlar'a göre sözcük Kur'an'da geçer ve bir surenin adıdır. Kayıtta ayrıca Arapçada sabah namazı için tercih edilen adın da fecr olduğu belirtilir. TDK sözlüğü adı “tan vakti; gün ağarırken ortalığın ışımaya başladığı saatler” diye açıklar.
Arapçada tek heceli olan fecr, Türkçeye geçerken araya bir ünlü alarak Fe-cir diye iki heceye ayrılmıştır; ek aldığında bu ünlü yeniden düşebilir (Fecri, “şafağa ait”). Kız adı olarak kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki Kamer ve Nevir de ışık ve gökyüzüyle ilgili, Arapça kökenli kısa adlardır.