Erkurt, er ile kurt sözcüklerinden oluşur. Nişanyan Adlar, Kurt'u eski Türk adlarından biri olarak kaydeder; bugünkü kullanımda örneklerin yaklaşık üçte biri Kurt Mehmet biçimindedir, kalanların çoğu da Kurt Ahmet, Kurt Ali gibi bileşik adlarda görülür. Yani kurt, Türkçede çoğunlukla bir adın önüne gelen bir sıfat gibi kullanılmıştır. Nişanyan ayrıca Almancada yaygın erkek adı Kurt'un Konrad'ın kısa biçimi olduğunu not eder. TDK sözlüğü Erkurt'u “yiğit ve yürekli kişi” diye açıklar.
Rk ve rt ünsüz kümeleri bu iki heceli adı kısa ve sert duyurur; ünlüyle başlayan bir soyadı söyleyişi yumuşatır. Sonundaki t, ek alırken yazımda korunur, söylenişte d'ye döner (Erkurt'a). Benzer isimler arasındaki Taykurt ve Tümkurt aynı kurt öğesini taşır.