Embiya, Arapça nebi (peygamber) sözcüğünün çoğulu olan Enbiya'nın bir söyleniş biçimidir ve “peygamberler” anlamına gelir. Nişanyan, Enbiya'nın Kur'an'daki bir surenin adı olduğunu belirtir. Notuna göre Embiye ve Enbiya neredeyse tamamen Manav olarak anılan topluluğa özgü adlardır; Enbiya ya da Embiya biçimi ülkenin batı ve orta kesimlerinde yaygındır.
N'nin b'den önce m'ye dönmesi Türkçede doğal bir ses olayıdır; Embiya bu yüzden Enbiya'nın konuşma diline yakın yazımıdır. Benzer isimler arasındaki Evliya ve Elyasa da dinî çağrışımlı, seyrek kullanılan erkek adlarıdır.