Duranay, Duran ile ay sözcüğünün birleşimidir. Nişanyan'a göre Duran, geleneksel Türk adları Turhan ve Turan'ın bir değişkenidir; ancak bugünkü kullanımda daha çok Durmuş, Dursun, Durali gibi “yaşasın, yaşayan” anlamındaki dilek adlarıyla ilişkilendirilir. Nişanyan ilginç bir ses benzerliğine de dikkat çeker: yaygın İspanyol soyadı Durán, Latince “kalsın, yaşasın” anlamındaki durandus'tan gelir, ama Türkçe adla benzerliği tesadüftür.
Ay öğesi adı “ışık” anlamıyla tamamlar. Benzer isimler arasındaki Dalokay ve Altunay da ay ile biter.