Demiriz, demir ve iz sözcüklerinden kurulmuştur. İz, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *īŕ'e dayanır; ilk anlamı ayak izidir. Eski Uygurcada da iz ayak izi demektir, Azericede ise hem iz hem yara izi anlamını taşır. Türkçede bir şeyin geçtiği yerde bıraktığı belirti, ipucu ve yaşanmış bir olaydan geriye kalan işaret anlamlarında kullanılır. Demir ise Ana Türkçe *temür'den gelir. Böylece ad, demirin bıraktığı silinmez iz gibi bir imge kurar; TDK'nin açıklaması ise sert yapılı ve dayanıklı kişiyi anlatır.
Okunuşta dikkat edilmesi gereken bir durum var: ad De-mi-riz diye hecelenir ve kulağa “biz demiriz” cümlesindeki gibi kişi ekiyle çekimlenmiş bir sözcük olarak gelebilir. Ekler ince ünlüyle gelir: Demiriz'e, Demiriz'in. Benzer isimler arasındaki Demirer ve Demiröz aynı uzunlukta, aynı ilk öğeyle kurulmuş adlardır.