Demet, bir arada bağlanmış çiçek, başak ya da benzeri şeylerden oluşan tutamı anlatır; Nişanyan adı bu Türkçe sözcükle, “demet, deste” karşılığıyla açıklar. Sözcüğün kendisinin Rumcadan Türkçeye geçtiği kabul edilir. Kişi adı olarak en çok bir çiçek demetinin güzelliğini ve bir aradalığını çağrıştırır.
Farsçadaki Deste de aynı “demet, tutam” anlamını taşır; Destegül ise “gül demeti” demektir. Demet, benzer isimler arasındaki Defne ve Kiraz gibi doğadan alınmış adlarla aynı gruptadır; yazıldığı gibi okunur, soyadlarının çoğuyla rahat söylenir.