Çavlan, büyük çağlayanı anlatan bir sözcükten alınmış addır. Nişanyan Sözlük sözcüğü çağla- ya da çavla- “şakırdamak, ses çıkarmak” fiiline +(g)An ekinin getirilmesiyle açıklar. Halk ağızlarında yaşayan bu biçim, Dil Devrimi yıllarında yazı diline alınmıştır; Türk Dil Kurumu'nun 1945 tarihli Türkçe Sözlük'ünün ilk baskısı çavlanı çağlayanın büyüğü diye tanımlar. Kişi adı olarak TDK Kişi Adları Sözlüğü'nde de aynı anlamla yer alır.
Ad, Çağlan ve Çağlayan ile aynı fiilden gelir; aradaki fark ğ yerine v sesinin kullanılmasıdır. Bu v sesi söyleyişi daha belirgin kılar ve adı iki net heceye ayırır. Benzer isimler arasındaki Çağkan, Çağman ve Çapkan da ç ile başlayıp an sesiyle biten kısa adlardır.