Cansunar, can ile sunmak fiilinin geniş zaman biçimi sunar'ın birleşmesinden oluşur: “canını sunar”. Sunmak, Eski Anadolu Türkçesinde sun- biçimiyle görülür ve Ana Türkçe *sūn- (uzatmak, germek) kökünden gelir; Vikisözlük'ün Türkçe sürümü Eski Türkçede sözcüğün el uzatmak anlamını da anar. Bugün bir şeyi saygıyla vermek, ikram etmek ve takdim etmek demektir. Can ise ruh, hayat anlamındadır. İkisi birlikte canını feda etmeye hazır olmayı anlatır; TDK'nin açıklaması da bu yöndedir.
Ad hem kızlar hem erkekler için kullanılır. Üç hecede okunur (Can-su-nar) ve bir yüklemle bittiği için cümle gibi duyulur. Kalın ünlülü ekler alır: Cansunar'a, Cansunar'ın. Sunar sözcüğü Türkçede soyadı olarak da kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki Gülsunar aynı sunar öğesini gül ile birleştirir; Cansunay ve Cansuner ise yazılışça çok yakın adlardır.