Can, Farsçadan dilimize geçmiş bir sözcüktür ve yaşam, ruh, gönül anlamlarını taşır. Türkçede çok geniş bir kullanımı vardır: "canım" diye seslenmekten "can dostu" deyimine kadar sevgi ve yakınlık anlatır. Ad, hem kendi başına hem de pek çok bileşik adın parçası olarak sevilir.
Can, TÜİK'in Türkiye geneli ilk otuz listelerinde tek başına yer almıyor. 2025'te 11 ilin yeni doğan listesinde görülüyor; en çok İzmir'de (96 bebek) verildi. Tekirdağ, Muğla, Eskişehir ve Düzce de adın göründüğü iller arasında; Düzce'de yedi bebekle 17. sıradaydı. Bu iller, adın tek başına kullanımının bugün daha çok Ege ve Marmara'da sürdüğünü gösteriyor. Can, Mertcan, Alican ya da Ozan Can gibi bileşik ve bitişik adlarda çok sık kullanıldığı için tek başına verildiği sayı adın gerçek yaygınlığını yansıtmaz.
Üç harf ve tek heceden oluşan çok kısa bir addır. Bu kısalık, iki ya da üç heceli soyadlarıyla dengeli bir bütün kurar. Cihan ve Civan gibi adlar ses bakımından yakındır.