Balatürk, bala ve Türk sözcüklerinden oluşur. Bala, Ana Türkçe *bāla'dan gelen ve çocuk anlamına gelen bir sözcüktür; Vikisözlük'ün Türkçe sürümü onu hem hayvan yavrusu hem küçük yaştaki kız ya da erkek çocuk için kaydeder. Türk sözcüğü Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *tür(ü)k biçimine dayanır; Eski Türkçede türük, Çuvaşçada tĕrĕk olarak görülür. Vikisözlük sözcüğün ilk kökeni konusunda farklı görüşler olduğunu belirtir. Ad doğrudan “Türk çocuğu” anlamını taşır ve TDK'nin kaydı da budur.
Benzer isimler arasındaki Oğultürk aynı anlamı oğul sözcüğüyle verir; Kocatürk ve Atamtürk de türk ile biten adlardır. Balatürk üç hecede söylenir (Ba-la-türk); ilk iki hece kalın, son hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Balatürk'e, Balatürk'ün. Sondaki iki ünsüz adı tok bir sesle kapatır.