Bağış, Dil Devrimi döneminde türetilmiş bir sözcüktür. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük bağışla- fiilinden geri türetilmiştir; bu fiil ise aslında Farsça baχş “ihsan, hediye” sözcüğüne dayanır. Yani Türkçe bir kök sanılan bağış, Farsça kökenli bağışla- fiilinin kökü olduğu varsayılarak üretilmiş yeni bir sözcüktür. İlk kaydı 1935 tarihli Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu'ndadır; orada hem bahş hem af karşılığı olarak verilir. Nişanyan Adlar'daki karşılığı da “hediye”dir.
Aynı Farsça kökün bir akrabası baht sözcüğüdür: Nişanyan Sözlük'e göre baht da Orta Farsçada ihsan etmek, pay vermek anlamındaki baχş- fiilinden türemiştir. Böylece Bağış ile Bahti adları aynı eski köke uzanır. Bağışçı sözcüğü de aynı türetmenin devamıdır. Ş ile biten iki heceli ad, Bağdaş ve Baltaş gibi adlarla ses bakımından benzerdir.