Ayaydın, ay ve aydın sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır; TDK onu ayın aydınlığı diye yorumlar. Nişanyan Adlar'a göre Aydın, en az 13. yüzyıldan beri Türkçede sık kullanılan erkek adlarındandır; 1300 dolaylarında İzmir ve Küçük Menderes çevresinde beylik kuran Gazi Mehmed Bey, Aydın'ın oğluydu. Cumhuriyet'ten sonra büyük ilgi gören Aydın 1970'lerin en sevilen adlarından biri olmuş, son yıllarda ise neredeyse kaybolma noktasına gelmiştir. Ay ögesi erkek adlarında genellikle “ışık, aydınlık” anlamı taşır.
Aynı hecenin art arda gelmesi (Ay-ay-dın), söyleyişte kısa bir duraksama gerektirir; ad bu yüzden tane tane söylenir. Ay ve aydın ögeleri anlamca birbirini pekiştirir.