Alkış, Türkçe "övgü" anlamına gelir; Nişanyan Adlar ve Vikisözlük aynı karşılığı verir. Sözcük eski Türkçede "övgü, dua, hayır dileği" anlamında kullanılırdı; bugünkü el çırpma anlamı bu övgünün bir biçimidir.
Gündelik dilde el çırpma anlamıyla bilindiği için ad, taşıyana sık sık bu bağlantıyla sorulabilir; eski "övgü, dua" anlamını bilmek bu açıdan yararlıdır. "Al-kış" diye iki hecede okunur. Aytış ve Arkış, -ış ile biten yakın adlardır. Kısa ve sert biten yapısı, iki ya da üç heceli bir ikinci isimle dengelenebilir.