Akçalı iki biçimde çözümlenebilir. İlki akça ve -lı ekidir: akça, Vikisözlük'te eski gümüş para akçe'nin bir biçimi olarak geçer; akçe de Ana Türkçe *ākča (gümüş sikke, para) sözcüğüne, o da ak köküne dayanır. -lı eki sahiplik bildirdiği için akçalı “parası olan, varlıklı” demektir. İkincisi ak ve çalı birleşimidir; çalı Osmanlıcadan gelen ve dikenli küçük ağaççıkları anlatan bir sözcüktür. TDK her iki anlamı da verir: varlıklı kişi ve yassı dallarıyla bilinen bir çalı.
Akçalı üç hecede okunur (Ak-ça-lı) ve kalın ünlülüdür; sonu ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Akçalı'ya, Akçalı'nın. -lı ile biten adlar soyadı gibi de algılanabilir; benzer isimler arasındaki Urazlı, Uçarlı ve Oranlı bu yapıdadır. Ad ile soyadının ikisi de -lı ile bitiyorsa tekrar etkisi doğabilir.