Adsız, ad sözcüğüne yokluk bildiren -sız ekinin getirilmesiyle kurulmuştur ve “adı olmayan” demektir. Nişanyan Sözlük ad'ı Eski Türkçe āt sözcüğüne bağlar; sözcük nesneleri ve kişileri anmaya yarayan söz, isim ve unvan anlamlarını taşır ve Orhun Yazıtları'nda da geçer. Sözlük, ad'ın Eski Türkçe ay- “söylemek” fiilinden türemiş olabileceğini, ama bu yorumun spekülatif olduğunu da belirtir. Ad san, göbek adı ve soyadı aynı sözcüğün türevleridir.
Nişanyan Adlar'da ad, İsimsiz kaydına bağlanır. Kayda göre nüfus kayıtlarında “isimsiz” anlamına gelen notlar çoğunlukla doğumdan kısa süre sonra ölen çocuklar ya da anne babası bilinmeyen kişiler için düşülmüştür. Bu yüzden eski kayıtlarda Adsız görülmesi her zaman bilinçli bir ad seçimi anlamına gelmeyebilir. Ad, kalın ünlülü iki hecesiyle kısa ve yalın bir söyleyiş taşır.