Adıbelli, “adı belli” sözünün bitişik yazılmış hâlidir. Adı, ad sözcüğünün iyelik ekli biçimidir; ad ise Ana Türkçe *āt sözcüğüne uzanır ve isim olduğu kadar ün, itibar anlamını da taşır. Belli, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *bẹlgülig (açık, belirgin) biçimine dayanır; bu da *bẹlgü (işaret, belirti) sözcüğünden türemiştir. Bugün bilinen, açık, belirli anlamındadır. Birlikte “adı bilinen, tanınan” anlamı çıkar; TDK de adı herkesçe tanınan, soyu temiz biri diye açıklar.
Ad hem kız hem erkek çocuklar için kullanılır. Dört hecede okunur (A-dı-bel-li); ilk iki hece kalın, son iki hece ince ünlülü olduğu için ekler son heceye uyar: Adıbelli'ye, Adıbelli'nin. Bir söz öbeği gibi kurulduğundan ilk duyuşta ad olduğu hemen anlaşılmayabilir. Benzer isimler arasındaki Töreli ve Vergili, -li ile biten yapıları nedeniyle ses bakımından yakındır.