Yumru, Türkçede “yuvarlak kütle, topak” anlamına gelen bir sözcüktür. Nişanyan Sözlük onu Eski Türkçe yumur “yumuk şey, top” sözcüğüyle eş kökenli sayar. Kaşgarî'nin 1073 tarihli sözlüğünde yumur hayvanların kör bağırsağının adıdır; aynı sözlükte “sü yumurlandı”, yani asker toplandı, bir yere yığıldı diye bir örnek de geçer. 1500 dolaylarına tarihlenen Dede Korkut Kitabı'nda ise bir kahraman ak meydanda yumru başı top gibi kestiğini söyler.
Nişanyan Adlar'ın verdiği karşılık da “topak”tır. Sözcük yumak ve yumuk ile aynı ses ailesindedir; hepsinde bir şeyin toplanıp yuvarlaklaşması fikri vardır. Erkek adı olarak kayıtlı Yumru, ünlüyle biten iki hecesi nedeniyle ek alırken araya y alır.