Yüce, Türkçe bir addır ve Nişanyan Adlar'da yüce, yüksek diye açıklanır. Sözcük, hem fiziksel yüksekliği hem de değer ve itibar bakımından üstün olmayı anlatır; yüce dağlar ve yüce gönüllü gibi söyleyişlerde iki anlam da yaşar. Aynı kökten gelen yücelmek, yücelik ve yüceltmek kelimeleri sözcüğün dildeki geniş ailesini gösterir. Ad, saygınlık ve yükseklik dileği taşır.
Kısa yapısı nedeniyle bileşik adların öğesi olarak da sık kullanılır; Yücel, Yüceer ve Yücenur bu ailedendir. Tek başına hem kız hem erkek adı olarak kayıtlıdır. Yü-ce diye iki hecede okunur; ünlüyle bittiği için ek alırken araya y girer: Yüce'yi, Yüce'ye. Benzer isimler arasındaki Yücelt ve Yücebaş da aynı sözcükle başlar.