Ulam, dil devrimi döneminde yapılmış bir sözcüktür. Vikisözlük'e göre “ulam ulam” (bölük bölük, art arda) zarfından geriye doğru çıkarılmıştır ve bu zarf da ulamak (eklemek, bağlamak) fiiline dayanır. Türk Dil Kurumu sözcüğü önce 1937'de ilerleme anlamıyla önermiş, 1942'de ise kategori karşılığı olarak yeniden kullanmıştır. Bugün felsefede, gerçekliğin ve bilginin en genel özelliklerini yansıtan temel kavramların her birine ulam denir. TDK'nin kişi adları kaydı bunlara sürekli, kesintisiz ve becerikli, yetenekli anlamlarını da ekler.
Benzer isimler arasındaki Ulaç da bir dil bilgisi terimidir; Uram ise yalnızca bir harfle ayrılan kısa bir addır. Ulam iki hecede okunur (U-lam) ve kalın ünlülü ekler alır: Ulam'a, Ulam'ın. Bir terim olarak gündelik dilde seyrek geçtiği için ad çoğu kişiye yeni gelir; anlamı sorulduğunda kategori karşılığı olarak açıklamak kolaydır.