Turmuş, Nişanyan'ın Durmuş kaydıyla ilişkilendirilen bir addır ve onun t ile söylenen biçimidir. Nişanyan'a göre Durmuş, “yaşıyor, ölmüyor” anlamında kullanılan dilek adlarındandır; yeni doğan çocuğun yaşaması dileğiyle konur. Türkmencede durmuş sözcüğü ayrıca “hayat, ömür” anlamında kullanılır. Ad bu yönüyle Dursun ve Durali gibi, çocuk ölümlerinin sık olduğu dönemlerden kalan adlarla aynı geleneğe aittir.
T ile başlayan söyleyiş, sözcüğün eski Türkçedeki biçimine daha yakındır. Benzer isimler arasındaki Toğuş ve Tokuş ses bakımından yakın, kısa erkek adlarıdır.