Tümkal, tüm sözcüğü ile kalmak fiilinin emir biçimi olan kal'dan oluşur ve bir dilek bildirir. Tüm, Ana Türkçe *tüm'den gelir ve bütün, yarım olmayan, eksiksiz demektir. Kalmak ise Eski Anadolu Türkçesindeki qalmaq üzerinden Ana Türkçe *kiāl- köküne uzanır; bulunduğu yeri ve durumu korumak, sürdürmek anlamlarını taşır. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü, Eski Türkçedeki kal- fiilinin ayakta durmak anlamındaki kōl- ile eş kökenli olduğunu da not eder. Böylece ad “bütün kal, eksilmeden kal” gibi bir dilektir; TDK de adı, çocuğun hiçbir şeyi eksilmeden olduğu gibi sürmesini isteyen bir ad olarak açıklar.
Emir kipiyle kurulan adlar bir dileği doğrudan çocuğa yöneltir. Tümkal iki hecede söylenir (Tüm-kal); benzer isimler arasındaki Özkal, Gençkal ve Tekal aynı kal öğesiyle biter. İlk hece ince, ikinci hece kalın ünlülü olduğu için ekler son heceye göre a'lı gelir: Tümkal'a, Tümkal'ın.