Taşbudak, taş ve budak sözcüklerinin birleşimidir. Taş, Ana Türkçe *tāĺ'dan gelir ve kaya, sert parça demektir. Budak, Eski Anadolu Türkçesinde budaq olarak görülür ve Ana Türkçe *būtak'a dayanır; bu sözcük de dal budamak anlamındaki *būta- fiilinden gelişmiştir. Budak, ağaçta dal olacak sürgünü ve tahtada görülen sert, yuvarlak düğümü anlatır. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü ayrıca dam üstünü düzlemek ya da yağmurdan sonra çatlakları doldurmak için kullanılan silindir biçimli taşı da budak adıyla kaydeder. TDK adı güçlü ve dayanıklı biri diye açıklar.
Ağaç budağının sertliği ile taşın dayanıklılığı bir araya geldiği için ad, kolay kırılmayan bir sağlamlık imgesi taşır. Üç hecede okunur (Taş-bu-dak) ve bütünüyle kalın ünlülüdür. Özel ad olduğundan sondaki k yazımda korunur: Taşbudak'a, Taşbudak'ın. Taşkıran ve Taştekin de taş ile başlayıp güç anlamını öne çıkaran adlardır.