Sonnur, Türkçe son ile Arapça nur sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır; Nişanyan Adlar anlamını son ışık, son kız diye verir. Kaynağa göre Türkçede son ile kurulan kız adları genellikle bir erkek çocuk sahibi olma dileğini, daha seyrek olarak da başka çocuk istenmediğini anlatır. Nişanyan, bu gruba giren Songül adının çok yaygın olduğu için ayrı bir maddede ele alındığını belirtir ve Döne ile Yeter'i de aynı türden örnek gösterir.
Böylece Sonnur, ışık anlamının arkasında ailenin bir dileğini taşır. İki heceli adın ortasında iki n yan yana gelir; “son-nur” diye ayrı ayrı söylenmelidir. Benzer isimler arasındaki Sennur ve Saynur da nur ile biter.