Özlen, özlenmek fiilinin emir biçimidir ve Nişanyan Adlar onu “özlen” diye karşılar. Özlemek, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadan gelir ve öz sözcüğüne -le eki getirilerek kurulmuştur; birini görmeyi, ona kavuşmayı istemek anlamındadır. TDK kaydı adı, yokluğu aranacak denli sevilmesi dileği diye açıklar.
Emir kipindeki bu ad, çocuğun hep aranan, yokluğu hissedilen biri olması dileğini taşır. Aynı fiilden Özlem, Özlenen ve Özler gibi adlar da türemiştir. Kız ve erkek çocuklara verilebilen Özlen iki hecelidir: Özlen'in, Özlen'e. Özgen ve Özben ile aynı ses kalıbındadır.