Özant, öz ve ant sözcüklerinden kurulmuş bir addır; Nişanyan Adlar onu “gerçek ant” diye karşılar. Ant, yemin demektir. Vikisözlük sözcüğü Osmanlıcadaki and biçimi üzerinden Ana Türkçe *ānt'a bağlar ve Eski Türkçede de aynı sözcüğün bulunduğunu gösterir. TDK'nin kaydı adı, verdiği sözden dönmeyen ve yeminine sadık kalan kişi yönünde açıklar.
İlk öğe öz, bir şeyin çekirdeğini ve kişinin kendi benliğini anlatır; adlarda “katıksız, hakiki” yönüyle kullanılır. Özant iki hecelidir, kız adı olarak kayıtlıdır ve ek alırken yazımı değişmez: Özant'ın, Özant'a. Ant tek başına da erkek adı olarak geçer.