Oymak, Ana Türkçe *ōy- (gagalamak, oymak) fiiline dayanan bir sözcüktür ve Türkçede iki ayrı anlam taşır. Fiil olarak bir şeyin içini kazıyarak çukurlaştırmak ya da bir yüzeye desen işlemek demektir; Eski Türkçedeki oy- de oymak, çukur açmak anlamındadır. Ad olarak ise birçok boydan oluşan topluluk, aşiret anlamına gelir; izcilikte küçük birliğe ve gök biliminde bir yıldız kümesine de oymak denir. TDK'nin kaydı aşiret, izci takımı, semt ve akraba anlamlarını verir.
Kişi adı olarak bakıldığında aşiret ve akraba anlamları, ada bir topluluğa ait olma fikrini katar. İki hecede söylenir (Oy-mak) ve kalın ünlülüdür: Oymak'a, Oymak'ın. Fiilin mastar biçimiyle aynı yazıldığından cümle içinde zaman zaman fiil gibi anlaşılabilir. Benzer isimler arasındaki Ortak ve Orak, yine gündelik sözcüklerden ad olmuş, ses bakımından yakın örneklerdir.