Övünç Türkçe bir addır ve Nişanyan Adlar'da gurur ve onur anlamıyla yer alır. Kayıt adın yeni bir uydurma olmadığını gösterir: Övünç, 16. yüzyılda kaydı tutulmuş Türkçe adlar arasındadır ve Dil Devrimi döneminde yeniden canlandırılmıştır. Vikisözlük de sözcüğü övünme ve şeref anlamlarıyla açıklar.
Sondaki nç birleşimi adı sert bir sesle bitirir; ünlüyle başlayan ek aldığında ç söyleyişte c'ye yumuşar ama yazımda korunur: Övünç'e, Övünç'ün. İki hecede okunur (Ö-vünç) ve kız ya da erkek çocuklara verilebilir. Benzer isimler arasındaki Öğünç aynı anlamın öğünmek fiilinden gelen biçimidir; Övgünç ve Özenç ise yalnız ses benzerliği taşır.