Orun, Nişanyan Adlar'da Moğolca kökenli bir ad olarak geçer ve taht anlamına gelir; Moğolcada orun taht, makam ve konum demektir. Kayıt önemli bir ayrıma dikkat çeker: bu sözcükle, Eski Türkçede çukur ve hendek anlamındaki, “kale” anlamlı or sözcüğünü veren orı arasında köken bağı kurulamaz. Yine de bugünkü algıda Orbay ile Orunbay eş ya da eş anlamlı sayılır. TDK sözlüğündeki makam ve özel yer anlamları Moğolca karşılığa yakındır.
Orkun ve Orhun ile ses yakınlığı olsa da anlamca bağları yoktur. Kız ve erkek çocuklara verilebilen Orun iki hecede söylenir (O-run). Ek alırken: Orun'a, Orun'un.