Orman, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *orman sözcüğüne dayanan eski bir Türkçe kelimedir. Vikisözlük sözcüğe ağaçlarla örtülü geniş alan ve bu ağaçların bütünü karşılıklarını verir. TDK'nin kaydı da adı ağaçlarla kaplı, geniş bir yer diye tanımlar; yani ad, bugünkü Türkçedeki sözcüğün kendisidir.
Doğadan alınmış adlar arasında yer alan Orman, hem kız hem erkek çocuklara verilebilir. İki hecede söylenir (Or-man) ve kalın ünlülüdür; ekler a ile gelir: Orman'a, Orman'ın. Benzer isimler arasındaki Oran ve Aran ses bakımından yakındır, Kaman ve Yağan ise aynı -an sesiyle biter. Herkesin tanıdığı bir sözcük olduğu için yazılışı ya da okunuşu konusunda soru doğurmaz; ancak kişi adı olarak seyrek duyulduğundan ilk duyuşta dikkat çeker.