Onural, onur sözcüğüne Dil Devrimi yıllarında sevilen +al sıfat ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır. Nişanyan Adlar, adın sanıldığı gibi “onur almak” fiilinden gelmediğini, bu ekle ilgili olduğunu vurgular; TDK sözlüğündeki “şan ve şeref kazan” açıklaması ise tam da bu fiil yorumuna dayanır. Onur sözcüğünün kendisinin de ilginç bir geçmişi vardır: 1934'te yeni Türkçe yazı diline alınan sözcük, 19. yüzyılda Fransızcadan geçen honneur (/onör/) sözcüğünün yanlış yorumlanmasıyla ortaya çıkmış sayılır.
Onursal ile aynı yolu izler; ikisi de onur sözcüğüne ek getirilerek kurulmuş Yeni Türkçe adlardır. Üç hecede okunur (O-nu-ral). Ek alırken yazım değişmez: Onural'a, Onural'ın.