Oluk, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *oluk sözcüğünden gelir; Vikisözlük'e göre sözcüğün eski anlamları arasında içi oyulmuş ağaç gövdesi de vardır. Bugün bir şeyin akmasını sağlayan, üstü açık boruyu ve damlardaki yağmur suyunu toplayıp akıtan yatay boruyu anlatır; bir yüzeyde oyularak açılmış yol da oluk diye anılır. TDK'nin kaydı ise olgun, ırmak ve dereden küçük akarsu anlamlarını verir. Akarsu anlamı, sözcüğün su akıtma işleviyle bağlantılıdır; olgun anlamı ise Vikisözlük'te yer almaz.
Tek başına bir ad olarak oldukça az duyulan Oluk, iki hecede (O-luk) okunur. Sonu k ile biten kalın ünlülü bir ad olduğu için ekler a ve u ile gelir: Oluk'a, Oluk'un. Benzer isimler arasındaki Doruk, Uruk ve Onuk aynı -uk sonunu paylaşır. Günlük dilde çatı ve tesisat sözcüğü olarak tanındığından, adı seçen aileler akarsu anlamını öne çıkarmayı tercih edebilir.