Numan, Arapça nu'mân (نعمان) sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar anlamı “kan, kan rengi” diye verir. Kırmızı gelincik ya da şakayık çiçeği Arapçada şakayık-ı nu'mân diye anılır; TDK sözlüğünün “kan; gelincik” açıklaması da buradan gelir. Nişanyan, adın nimet sözcüğüyle aynı kökü paylaştığını, ama kaynaklarda hep “kan” diye yorumlandığını belirtir. İslam öncesinin en ünlü Arap krallarından Nu'man bin Münzir (6. yüzyıl), sahabe Nu'man bin Beşir ve asıl adı Nu'man bin Sabit olan İmam-ı Azam Ebu Hanife bu adı taşır.
Doğu Anadolu Alevilerinin önemli bir kısmının bağlı olduğu Dedekargın Ocağı'nın piri Dede Numan'ın türbesi Diyarbakır'ın Dicle ilçesine bağlı Dedeköy'dedir. Nişanyan söyleniş çeşitliliğini de sıralar: o yörede Naman ve Niman, Kastamonu'da Numen, Trabzon'da Nuğman ve Noğman, Kayseri–Yozgat–Konya üçgeninde Noman ve Nomen tercih edilir.