Mihrican, eski İran geleneğinde sonbahar ekinoksunda kutlanan cömertlik ve iyilik bayramının adıdır; Nişanyan Adlar sözcüğü sonbahar gece-gündüz eşitliği diye karşılar ve bayramın Mihrgân ya da Mihrcân diye anıldığını belirtir. Kayda göre ad Mihr-i Cihân, yani “evrenin güneşi” biçiminde de yorumlanabilir. TDK sözlüğü de adı sonbahar ve İranlılarda bir bayram diye açıklar. Nişanyan, sesçe yakın Mircan adının ise Farsça mîr (bey) ile can sözcüklerinden kurulmuş olabileceğini düşünür.
Mircan ile yazılışları yakın olduğundan iki ad karışabilir; Mihrican'da ortadaki h ve i sesleri adı üç heceye taşır. Hem kız hem erkek adı olarak kullanılır. Ek alırken n değişmez: Mihrican'a, Mihrican'ın. Benzer isimler arasındaki Mihriban da aynı mihr öğesiyle kurulmuş Farsça bir addır.