Medeni, Arapça medenî sözcüğünden gelir. Nişanyan Adlar sözcüğe kentli anlamını verir ve özellikle Medineli olanı karşıladığını belirtir; sözcük, Hz. Muhammed'in hicret ettiği Medine şehrinin adıyla aynı köke dayanır. TDK sözlüğü ise adı uygar, görgülü, ince ve kibar kişi diye açıklar. Nişanyan'a göre ad Arap ülkelerinde, bilhassa Fas'ta ve Dağıstanlılar arasında yaygındır; Türkiye'deki örneklerin aşağı yukarı onda dokuzu Kürt nüfusun yoğun olduğu illerde kayıtlıdır.
Gündelik dilde “medeni hal”, “medeni kanun” gibi kalıplarda sık geçtiği için çocuk adı olarak duyulduğunda ilk anda bu çağrışım akla gelebilir; soyadıyla birlikte söylendiğinde bu etki azalır. Ad Me-de-ni diye üç hecede okunur ve i ile bittiği için ek alırken araya y girer: Medeni'ye, Medeni'nin. Benzer isimler arasındaki Nezihi ve Selâmi de aynı -i sesiyle biten Arapça kökenli erkek adlarıdır.