İlergin, il ve ergin sözcüklerinden kurulmuştur. İl, Ana Türkçe *ēl'den gelir ve ülke anlamındadır. Ergin, ermek fiiline -gin ekinin getirilmesiyle oluşur. Ermek ulaşmak, olgunlaşmak, kemale ermek demektir ve Ana Türkçe *ẹ̄r- köküne dayanır; Vikisözlük, Macarcadaki ér (ulaşmak) sözcüğünün Türkçeden alınmış olabileceğini de not eder. Ergin olgun, yetişmiş anlamını taşır; hukukta yasanın belirlediği yaşa gelmiş kişiye de ergin denir. TDK adı ülkenin olgun insanı diye açıklar.
Ergin tek başına da kullanılan bir erkek adıdır ve İlergin, bu adın önüne il öğesi getirilerek kurulmuştur. Üç hecede söylenir (İ-ler-gin); hece sınırı nedeniyle ilk duyuşta ileri sözcüğünü andırabilir. Bütün ünlüleri ince olduğundan ekler e ve i ile gelir: İlergin'e, İlergin'in. Benzer isimler arasındaki Süergin ve Okergin de ergin ile biter.