Güntülü, yakın tarihli ve kaynağı belli bir addır. Nişanyan Adlar'a göre ad ilk kez Nihal Atsız'ın 1972'de yayımlanan Ruh Adam romanında görülür; kişi adı olarak bilinen en eski örneği 1973'e uzanır. Anlamı kayıtta soru işaretleriyle “gündüz düşü” ya da “güneş ağılı” diye verilir. TDK sözlüğü adı gündüz rüyası diye açıklar. Nişanyan adı Aytül ve Tülay ile karşılaştırır; bu adlarda da aynı tül öğesi yer alır.
Bir romanla birlikte anılması, adın nereden geldiğini soranlara kısa ve kesin bir yanıt verir. Gün-tü-lü diye üç hecede okunur; ü sesinin üç kez tekrarlanması adı yumuşak bir ritimle söyletir. Kız ve erkek çocuk için kullanılabilir.