Göğem, Osmanlıcada göğem ve güğem biçimleriyle görülen eski bir Türkçe sözcüktür. Vikisözlük'e göre gök sözcüğünden türemiştir ve sonuçta mavi ve yeşil anlamındaki Ana Türkçe *kȫk'e dayanır. Sözlük iki anlam verir: yeşile çalan mor renk ve yabani bir erik türü ile onun ağacı. TDK'nin kaydı da bu iki anlamı içerir, buna yapraklanmaya başlamış ekin anlamını ekler. Gök'ün eski dilde hem maviyi hem yeşili karşılaması, bu renk ve bitki anlamlarını birbirine bağlar.
Ad hem kız hem erkek çocuklar için kayıtlıdır. İki hecede okunur (Gö-ğem); ortadaki ğ iki ince ünlü arasında yumuşar ve ad ağızda “Göyem”e yakın bir sesle çıkar. Ekler ince ünlülüdür: Göğem'e, Göğem'in. Benzer isimler arasındaki Göğen ve Göken de gök sözcüğünü çağrıştıran yakın biçimlerdir.