Göçen, göç- fiiline -en sıfat-fiil eki getirilmiş biçime benzer ve “göç eden” diye okunabilir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı göçmen, muhacir anlamlarıyla açıklar. Nişanyan Sözlük'e göre fiil Eski Türkçe köç- “kalkıp gitmek, taşınmak” biçimine dayanır ve köt- “kaldırmak” fiilinden türemiştir. Irk Bitig'deki “göçürüp kondurarak gelir” sözü eski tanıklardandır; Kaşgarî de “ordu göçtü” örneğini kaydeder.
Konar göçer deyimi ve göçer sözcüğü aynı fiilden gelir. Nişanyan Sözlük'e göre göçmen sözcüğü önce göçmel biçiminde muhacir anlamıyla kullanılmış, +men'li biçim Dil Devrimi döneminde ortaya çıkmıştır. Adın Nişanyan Adlar'da kendi açıklaması yoktur. Göçen, Gökçen ile yalnız bir ses farkıyla ayrıldığından iki ad kolayca karışabilir; yazımda k'nin bulunmadığına dikkat etmek gerekir. Ünsüzle bittiği için ek alırken değişmez: Göçen'i, Göçen'e.
