Fezahan, feza ve han sözcüklerinin birleşmesiyle kurulmuş bir erkek adıdır. Feza, Osmanlıca yoluyla Arapça faḍāʔ sözcüğünden gelir; asıl anlamı açık alan, boş yerdir. Türkçede gök, uzay ve ucu bucağı olmayan boşluk anlamlarında kullanılır. Han, Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *kagan biçimine dayanır; kağan ve hakan ile aynı kökten gelir ve hükümdar demektir. Ad böylece göklerin hükümdarı gibi geniş bir imge taşır; TDK ise yükselmeyi amaçlayan hükümdar diye yorumlar.
Benzer isimler arasındaki Melikhan, Şerefhan ve Kadrihan da Arapça kökenli bir ilk öğeyi han ile birleştirir. Fezahan üç hecede söylenir (Fe-za-han). Feza'nın sonundaki a ile han'daki h yan yana geldiğinden h sesini açık söylemek adın “Fezaan” gibi duyulmasını önler. Ekler kalın ünlüyle gelir: Fezahan'a, Fezahan'ın.
