Fevziye, Arapça fevz sözcüğünden gelir. Kubbealtı Lugatı fevzi zafer ve kurtuluş, esenlik diye açıklar; aynı maddede fevzî sıfatının dişil biçimi olan fevziyyenin kadın adı olarak kullanıldığını da belirtir. Adın anlamı bu yüzden “zaferle, kurtuluşla ilgili”dir. Nişanyan Adlar adı başarılı, muzaffer ve Fevzi'nin kadın biçimi diye tanımlar.
Fevz sözcüğü eski metinlerde çoğu zaman felâh (kurtuluş) ile birlikte, “fevz ü felâh” kalıbında geçer; sözlüğün örnekleri bu ikiliyi gösterir. Sözlükte sesçe çok yakın fevzâ diye ayrı bir sözcük de vardır ve kargaşa, anarşi anlamındadır; iki sözcük farklı harflerle yazılır ve anlamca birbirine zıttır. Benzer adlardan Münciye ve Feyziye aynı ekli yapıyı paylaşır.