Esim, esmek fiilinden -im ekiyle yapılmış görünür; olası anlamı “esiş, bir esinti”dir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı rüzgârın esişi diye açıklar; Nişanyan Adlar ise adı kaydeder ama anlamını yazmaz. Nişanyan Sözlük es- fiilini Eski Türkçedeki iki anlamlı aynı biçimli fiile götürür: geçişsiz kullanıldığında esmek, geçişli kullanıldığında uzatmak, germek. Kaşgarî'nin sözlüğünde “esin esdi”, yani rüzgâr esti örneği geçer.
Bu örnekteki esin, Esim'in en yakın akrabasıdır. Nişanyan Sözlük'e göre esin Eski Türkçede hafif rüzgâr demektir ve Yeni Türkçede ilham anlamını kazanmıştır; Esin adı da buradan gelir. Esim ile Esin yalnız son ünsüzde ayrılır, bu yüzden resmî kayıtta harfin doğru yazıldığından emin olmak gerekir. Kız ve erkek adı olarak kayıtlıdır.