Ergüneş, er ile güneş sözcüklerinden kurulmuş bir Türkçe addır; Nişanyan Adlar anlamını “güneşin eri” diye karşılar. Güneş adının kendisi de yakın tarihlidir: Nişanyan'a göre Nisan 1933'te önerilen yeni Türkçe adlardan biridir ve öncesinde kişi adı olarak pek görülmezdi. Er sözcüğü ise eski Türkçede “adam, erkek” demektir; Nişanyan, 1930'lardaki ad Türkçeleştirme döneminde er ile kurulmuş yüzlerce yeni erkek adı üretildiğini belirtir. TDK sözlüğü adı güneşi andırırcasına ışık saçan, faydalı kişi diye açıklar.
Aynı güneş öğesini taşıyan Özgüneş, Akgüneş ve Ongüneş gibi adlar arasında Ergüneş, er öğesiyle erkek adı olduğunu açıkça belli eder. Er-gü-neş diye üç hecede okunur; ince ünlüleri sayesinde kalın ünlülü soyadlarıyla da dengeli durur.