Defne Nur, bitki adı Defne ile “ışık” anlamındaki Nur'un birleşimidir. Defne'nin Türkçede kişi adı olarak ilk örnekleri 1944-1945 yıllarında kentli çevrelerde görülür; Nişanyan bu kullanımın Batı dillerinden esinlendiğini düşünür. Nur Arapça bir sözcüktür ve Kur'an'da geçer. Nişanyan'a göre Türkçedeki ışık sözcüğünden daha şiirsel ve manevi bir çağrışım taşır; herhangi bir adın önüne ya da ardına eklenerek o adı kız adı yapan çok yaygın bir öğedir.
İki heceli bir adın ardından tek heceli Nur geldiği için söyleyişi akıcıdır. Benzer isimler arasındaki Damla Nur ve İnci Nur da aynı öğeyle kurulmuş birleşik adlardır.