Dayanç, Türkçede sağlamlığı, katlanma gücünü ve sabrı anlatan bir sözcüktür; dayanmak fiilinden türemiştir. Nişanyan bu adı Eski Türkçedeki Tayanç biçimiyle birlikte verir ve anlamını “sırdaş, güvenilen kişi” olarak açıklar. İki yorum aynı noktada buluşur: insanın dayandığı, güvenip sırtını yasladığı şey ya da kişi.
T ile başlayan Tayanç, aynı adı daha arkaik bir tınıyla verir; ikisi arasında seçim yaparken soyadının ilk harfiyle uyum göz önünde tutulabilir. Benzer isimler arasındaki Direnç ve Aktunç gibi -nç sonlu Türkçe adlarla ses bakımından akrabadır.