Beyaz, Arapça beyâz sözcüğünden gelir ve “ak, beyazlık” anlamındadır; özgün yazımı بَيَاض biçimindedir. Türkçede gündelik bir renk adı olan sözcük, kişi adı olarak kullanıldığında temizlik ve aydınlık çağrıştırır; TDK sözlüğü de “ak, lekesiz, temiz” açıklamasını verir. Nişanyan Adlar'ın kaydında ad, sahabe kuşağında görülen adlar arasında anılır. Aynı kayıt önemli bir ayrıntıya dikkat çeker: erkek adlarında Beyaz çoğunlukla Beyazıt adının kısaltılmış biçimidir.
Gündelik bir renk sözcüğü olduğundan soyadıyla birlikte söylendiğinde bir tanım gibi duyulabilir; soyadının anlamıyla birlikte düşünülmesi yararlıdır. Kadın adı olarak kayıtlı olsa da Beyazıt'ın kısaltması olarak kullanıldığı için erkeklerde de görülebilir.