Betül Meva, Arapça kökenli iki adın yan yana getirilmesiyle kurulur. Betül, Arapçada “bakire” anlamına gelir ve İslam geleneğinde Hz. Fatıma'nın, Hristiyan geleneğinde Meryem'in sıfatıdır; tasavvufta dünyadan uzaklaşıp yalnızca Allah'a yönelen kişiyi de niteler. Meva ise “yurt, barınak, sığınılan yer” demektir. Nişanyan Adlar'a göre sözcük Kur'an'da cenneti anlatmak için kullanılır ve İslam geleneğinde cennetin dördüncü katının adı sayılır.
Be-tül Me-va diye dört hecede okunur. İkinci ad kısa ve a ile biten yapısıyla Betül'ün ü sesini dengeler. Böyle ikili adlarda gündelik hayatta genellikle tek ad öne çıkar; hangisinin çağrı adı olacağını baştan düşünmek, resmî işlemlerde karışıklığı azaltır. Betül Erva ve Betül Nisa, aynı yapıdaki benzer isimlerdir.