Aybanu, ay ve banu ögelerinden kurulmuş bir kadın adıdır. Banu Farsça kökenli bir sözcüktür ve “hanım, hanımefendi” demektir; TDK de adı güzelliği ve parlaklığıyla ayı hatırlatan hanım diye yorumlar. Nişanyan Adlar'a göre ay ögesi kadın adlarında kimi zaman “ışık, parlaklık” anlamı taşır, kimi zaman da yalnız adın kadın adı olduğunu gösteren bir işaret olarak kullanılır.
Banu ögesi tek başına da kadın adı olarak kullanılır; Nişanyan'ın aktardığı Dede Korkut hikâyelerindeki Banu Çiçek, Bamsı Beyrek'in sevgilisidir. Benzer isimler arasındaki Aybige ve Aybüge de ay ile başlayıp “hanım” anlamı taşıyan bir ögeyle biter.