Akdoruk, ak ve doruk sözcüklerinden kurulmuştur. Doruk bir dağın ya da tepenin en yüksek noktasıdır; mecazen de başarının, gücün ulaştığı en üst düzey için kullanılır. Vikisözlük sözcüğü Eski Anadolu Türkçesinde varsayılan *toruğ biçimine ve Ana Türkçe *tog- (yükselmek) kökünden gelen bir fiile bağlar; Çağbayır'ın bu açıklamayı kesin saymadığını da not eder. Ak ise beyaz ve temiz anlamındadır. TDK adı bu iki sözün birleşimi olarak açıklar; ad, ağarmış bir zirveyi çağrıştırır.
Benzer isimler arasındaki Doruk aynı sözcüğün yalın kullanımıdır; Akdoru ise yalnız bir harf eksikle bambaşka bir anlama, bir at rengine gider. Akdoruk üç hecede söylenir (Ak-do-ruk). Yazıda kök korunur, ama okunuşta k sesi ünlüyle başlayan eklerden önce ğ'ye döner: Akdoruk'a yazılır, “Akdoruğa” diye okunur.